Trainen en nog eens trainen.........in de mooie Achterhoek

Ht wordt misschien wel saai voor degenen die mijn blog volgen.
Bijna elk stukje gaat de laatste tijd over mijn trainingen. Eigenlijk weinig spannends. Toch is het een goed teken voor mij, want ik voel me heel erg goed en vind het heerlijk om veel te trainen. Dit weekend heb ik een duurloop van 2 uur een heuveltrainig en een lange duurloop van ruim 2,5 uur afgewerkt.
In totaal schat ik zo'n 60 km.

Het mooie van die langere tochten is dat je een lekker door het landschap trekt en daar allerlei mooie, lelijke, opmerkelijke zaken tegenkomt.
Ideëen opdoet, allerlei dieren ziet. Momenteel zie ik opvallend veel hazen, scholeksters,zwaluwen, en vlaamse gaaien. Verder heb ik een jagende torenvalk, een aantal herten, een boomkruiper, een aantal reigers gezien.
Naast de natuur heb ik ook nog een klein particulier landgoed ontdekt waar je mooi kan lopen en een aantal nieuwe paden. We wonen gewoonweg in een prachtige omgeving waar het nog relatief rustig is.
Ik zal er de komende maanden weer vele kilometers afleggen en genieten van het prachtige landschap.

Wouter

Voet verzwikt en trainen

Maandag op een trap heb ik mijn enkel verzwikt.
De schade viel mee. Ik heb de hele avond met mijn voet in een emmer koud water gezeten. Dinsdagmorgen was het al een stuk beter. Met een ingetapete enkel heb ik 's avonds met een groep een interval training afgewerkt en dat ging prima.
Ik ben daar wel heel blij mee. Woensdagavond eerst een vergadering gehad en daarna toch nog een lekker stukje gelopen.
Het gaat inmiddels weer heel goed.
Vanavond ben ik naar survivaltraining geweest.

Het volgende doel is de marathon van Zeeland begin oktober. Ik heb een schema opgesteld waarin wel ruimte zit om in de tussentijd nog een marathon te lopen als training.
Ik ben er nog niet uit welke dat wordt.

Wouter

Veel gelopen

Deze week veel gelopen.
Elke dag heb ik flink getraind en het ging lekker.
door de warmte was dat altijd later. Het leuke daarvan is dat je zowel in de ondergaande zon als onder het schijnsel van de maan loopt. Langzaam verdwijnt de zon en wordt het schinsel van de maan sterker. Zo loop je in de schemer, de omgeving heerlijk rustig, dan is het echt genieten en vlieg je over de wegen en paden.
Morgen probeer ik heel vroeg te gaan lopen omdat we de hele dag weg zijn.
Zoindag staat weer een lange duur loop op het programma.

Wouter

De tijd vliegt

Ik zie dat ik al meer dan een week niet heb geschreven.
Dat is niet omdat er niets gebeurt is maar meer omdat we het ontzettend druk hebben gehad met werk, school en sport.
Ik heb zeker wel gelopen.
Ook afgelopen weekend. Zaterdag weer voor een goede heuveltraining naar Lochem geweest en zondag een duurlooop van 2 uur. Dit ging goed. Nu ben ik net terug van een avondduurloop van een uur. Zo later op de avond is het niet zo warm meer en heerlijk om te lopen.

Je ziet het, het lopen gaat door. Ik ben nu ook bezig met een schema voor de Kustmarathon van Zeeland begin oktober. Er zijn verder ook nog plannen genoeg voor diverse marathons, alleen is de tijd beperkt om het allemaal uit te voeren.

PZC loop in Vlissingen

Net terug uit Vlissingen.
Daar is van daag de PZC familieloop gehouden.
Een aantal collega's van Uticon had het plan op gevat om daar met een groep collega's te gaan lopen. Wij hebben met het hele gezin meegedaan.
Vrijdag eind van de middag met de auto richting zeeland, behalve een file op de A50 verloopt de reis voorspoedig. We kamperen op een minicammping net buiten vlissingen en de avond brengen we door in vlissingen. Lekker met de kinderen eten en kijken waar we morgen moeten parkeren starten etc.
Er is een 3 km, 10 km loop en een halve marathon. De groep van Uticon bestond uit 15 mensen, collega's en aanhang/familie.
een aantal heeft de 3 km gelopen waaronder Mian en al onze kinderen en ik en nog 2 collegas hebben de halve marathon deelgenomen en de rest heeft de 10 km volbracht.
Het was voor een ieder een mooie uitdaging.








Mian en de kinderen hebben top gelopen. Ze hebben alle 5 de 3 km uitgelopen over de boulevard van Vlissingen onder gejuich van veel publiek en begeleid door de zee schepen die de oosterstchelde hier uit of in voeren.Hugo is zelfs binnen de 18 minuten gebleven. Dit is voor hem een hele goede prestatie.
Bram, Ariët en Morris, begeleid door Mian komen na 20 minuten over de finish.
Dat is een felicitatie waard.









Voor mij ging het lopen ook heel goed.
de eerste kilometers door de stad, om het stand beeld van Michiel de Ruyter heen terug naar de boulevard. Aan het andere eind de boulevard af en dan Vlissingen uit richting dishoek en verder tot voorbij Groot Valkenisse, over fietspaden, onder langs de duinen, tot aan het keerpunt vlak bij Koudekerke. Op grote stukken van deze route hebben we een straffe wind van voren. Na het keerpunt gaat het met de wind mee zodat ik het tempo er redelijk in kan houden. Vervelend is dat er geen enkele km aanduiding is zodat ik op basis van de reeds gelo[pen tijd moet schatten hoever ik nog moet. Het is lastig om dan je race goed in te delen. Uiteindelijk finish ik in 1 uur 31 minuten wat voor mij zelfs een PR is. 3 minuten sneller dan de halve in Hengelo een aantal weken geleden, en dat met deze wind.

Ik ben super tevreden over de prestatie.







Dat geldt eigenlijk voor alle Uticon lopers.

Voor we vanmiddag weer huiswaarts keren eerst nog naar het strand waar de kinderen heerlijk in het zonnetje zich nog een klein uurtje vermaken in de zee. Het ijsje en later de pannenkoek worden zeer gewaardeerd en sluiten deze mooie dag af.

Morgen staan Kempo en survival wedstrijden op het programma.

Wouter

Persoonlijk Record

Vandaag met Bert naar Keppel getogen voor een wedstrijdje over 10km.
Bij vertrek is het nog prachtig weer, maar onderweg begint het te regenen.
Voor ons geen probleem want dat loopt wel lekker, maar wel jammer voor de organisatie en het publiek.
Het parcours gaat door de mooie omgeving van Keppel en is deels onverhard. Ik kan direct een goed tempo inzetten van net boven de 4 minuten per km. De hele route kan ik "jagen" op de mensen die voor me lopen. Ik heb er heel wat opgeraapt.

Dit resulteert in een tijd van 40 minuten 34 seconden waarmee ik een minuut afhaal van mijn persoonlijk record. Ik ben hier echt heel erg tevreden mee, omdat ik meestal de langere afstanden loop en duurvermogen daarbij boven snelheid gaat. Dit was ook pas mijn tweede 10 km van dit jaar.

Bert die heeft een hele knappe 37-er gelopen, waarmee hij als 4e eindigt.
Ik ben 9e in mijn klasse geworden.

Een prachtige loop in de regen met een prachtig resultaat.

Wouter

Trainingen hervat

Na de hardloop4daagse heb ik nog een weekje nagenoten van het geweldige festijn en heerlijk rustig aangedaan.
Afgelopen week echter weer een aantal pittiger trainingen afgewerkt waaronder een pittige interval op donderdag.
Het idee om morgen de marathon van Amersfoort te lopen heb ik maar laten varen omdat dit organisatorisch niet uitkwam en het fysiek hws ook beter is om het niet te doen.
Volgende week zaterdag een 10 mijl in Vlissingen met een clubje lopers van mijn werk en hier gaat Mian en de kinderen 3 km!! lopen. 's Avonds gaan we weer naar de Achterhoek want zondag staat dan de survivalrun in Harreveld op het programma en dan doen Mian en Ariët mee aan de Kempo-Kata wedstrijden. Dat wordt dus weer een sportief weekend.

Roel Truyers gaat dan zijn blinde loopvriend begeleiden bij de marathon van Torhout.
Ik wens hen heel veel succes.

Wouter

Hoop voor Wikwiheba Mwana

Tijd voor een update uit Rwanda.
Vlak na de pinksterdagen is Lon bij Wikwiheba Mwana langsgegaan. Er is al veel veranderd. Ten goede.Ten eerste zijn ze verhuisd. Het "oude" pand was in slechte staat en vrij donker. Het nieuwe pand is in betere staat en ook iets groter. Naast de drie slaapkamers (deze hebben ramen waardoor het er veel frisser is) is er een grote kamer die ook veel frisser en lichter is.
We hebben erg gelachen om de versiering aan de wand:Ze hebben de foto's die we hebben gestuurd uitgeprint en ingelijst!

Verder is er een klaslokaal! Dagelijks krijgen 13 gehandicapte kinderen hier les.
Met 6 andere kinderen gaat het al zo goed dat ze naar het reguliere onderwijs kunnen.

Naast het hoofdpand zijn 2 kleinere gebouwtjes. Het ene is een badkamer met douche en wc. Het andere is een werkplaats waar 3 keer per week een instructeur komt om praktijklessen te geven.

Het nieuwe pand is dicht bij het woonhuis van Médiatrice. In het centrum van het dorp. Zo horen de kinderen er helemaal bij. Bovendien kan Médiatrice haar eigen keuken gebruiken om eten klaar te maken voor de kinderen.

Het nieuwe pand kost 40.000 RWF (minder dan 55 euro) per maand.

Op het plotje dat aangekocht is staan momenteel zoete aardappels, worteltjes en mais. Het plot van een half hectare bestaat uit drie terrassen, bestemd voor het huis, het atelier en een tuin. Er is nog geen geld voor het huis, maar er zijn al wel plannen.

Heel mooi nieuws, wat zonder onze steun niet mogelijk zou zijn geweest: 4 kinderen hebben corrigerende chirurgie ondergaan. Compleet met revalidatie!
De kwaliteit van hun leven is hiermee enorm verbeterd. Prachtig!


Tenslotte een verbetering voor de toekomst op organisatorisch niveau.
De organisatie Wikwiheba Mwana is inmiddels lid van een samenwerkingsverband: Tubakunde. De naam betekent ‘aimons les’ of tewel ‘houdt van ze’. Het is een samenwerkingsverband van 34 organisaties die werken met/voor gehandicapte kinderen op het platteland van Noord-Oost Rwanda.

Een stukje uit de e-mail van Lon:
De weg terug is niet beter geworden, sterker nog; ik denk dat er sinds vorig jaar geen onderhoud is gepleegd.

Hier en daar over stenen, een wonder dat alle banden heel zijn.

Een keer ogen dicht en gas door de modder.

Al met al ging het goed, er waren ook stukken waar ik gewoon 40 kon rijden. De terugreis bleek ook 3 uur te duren, moet bij gezegd worden dat als ik passagiers had gehad het minstens 30 minuten langer had geduurd. Waar zouden we zijn zonder tweede versnelling.

Een aantal dagen later schreef Lon:
Iets te vroeg gejuicht. De trip naar Ngarama heeft de auto doen lijden. De bodemplaat die vorige week los zat blijkt nu verdwenen te zijn. Bovendien is er een irritante tik ergens bij het wiel die met de snelheid toe- en afneemt, ik zie echter niets. Toch even naar de garage.

We willen Lon bedanken voor zijn bezoek aan Wikwiheba Mwana en wensen hem veel succes bij de garage:

Wat kan een lichaam veel hebben!

Ik ben toch elke keer weer verbaasd hoe sterk een lichaam is.

Met de Hardloop4daagse ben ik een aantal keren behoorlijk diep gegaan.
Je voelt je dan moe en miserabel, kijkt uit naar de eindstreep.
Het verwonderlijke is dat eenmaal over de streep, het lichaam snel hersteld.
Zo ook in de hardloop4daagse. In enkele etappes had ik erg veel last van de warmte en moeite om op gang te komen. Dit was in de 3e en de 5e etappe gedurende de eerste 5 km. Na flink wat water te hebben gedronken, kwam het lichaam eindelijk op gang en kon ik de rest van de etappe goed uitlopen.
De laatste etappe op maandagmorgen, een halve marathon, was niet de zwaarste. Dit zou je misschien niet direct verwachten, maar het is wel zo geweest. Ik heb deze geheel op souplesse kunnen uitlopen en zelfs met een forse sprint kunnen afronden.

Ik ben erg verbaasd, dat ik nauwelijks stijve benen heb gehad.
Ik heb gisteren al weer een stuk gelopen en dit voelde goed.
Het lichaam is sterk en kan veel hebben, daarnaast zit het wel of niet volhouden voor een heel groot deel tussen de oren.
Als je goed luistert naar je lichaam kan je met de juiste instelling grootse prestaties neerzetten.

wouter

Foto's van de hardloop4daagse

Hieronder een sfeer impressie van de hardloop4daagse: